Chorwacja
Stare Miasto w Dubrowniku (K I, III, IV / 1979, 1994)
Dubrownik, zwany „perłą Adriatyku”, położony jest na półwyspie wybrzeża dalmackiego. W XIII w. stał się znaczącą potęgą morską Morza Śródziemnego. Pomimo zniszczeń w czasie trzęsienia ziemi w 1667 r., zachowały się piękne, gotyckie, renesansowe i barokowe zabytki, kościoły, klasztory, pałace i fontanny. Miasto, ponownie zniszczone w latach 90. XX w. w wyniku konfliktu zbrojnego, stanowi obecnie cel szerokiego programu odbudowy, koordynowanego przez UNESCO.
Zabytkowe centrum Splitu wraz z Pałacem Dioklecjana (K II, III, IV / 1979)
Ruiny pałacu Dioklecjana, zbudowanego na przełomie III i IV w., rozrzucone są w całym mieście. Dawne mauzoleum posłużyło za budulec dla wzniesionej w średniowieczu katedry. Pozostała część zabytkowego zespołu obejmuje kościoły romańskie z XII i XIII w., umocnienia średniowieczne, XV-wieczne pałace gotyckie oraz pałace renesansowe i barokowe.
Park Narodowy Plitwice (N II, III / 1979, 2000)
Wody przepływające przez skały dolomitowe i wapienne, w przeciągu tysiącleci osadziły zapory z trawertynu tworzące tamy naturalne, które z kolei dały początek licznym malowniczym jeziorom, jaskiniom i wodospadom. Te procesy geologiczne trwają nadal. Lasy parku zamieszkują niedźwiedzie, wilki i liczne gatunki rzadkich ptaków.
Zespół bazylikalny Eufrazjana na Starym Mieście w Poreč (K II, III, IV / 1997)
Zabytki sakralne w Poreč, miejscu kultu chrześcijańskiego począwszy od IV w., tworzą najpełniejszy zachowany tego typu zespół. Bazylika, atrium, baptysterium i pałac biskupi stanowią wybitne przykłady architektury sakralnej, a sama bazylika w wyjątkowy sposób łączy elementy klasyczne z bizantyjskimi.
Zabytkowe miasto Trogir (K II, IV / 1997)
Trogir stanowi wyjątkowy przykład ciągłości miejskiej. Szachownicowy układ ulic tej osady wyspiarskiej pochodzi z okresu hellenistycznego. Kolejni władcy wzbogacili ją licznymi budowlami publicznymi i prywatnymi oraz fortyfikacjami. W Trogirze znajdują się również piękne kościoły romańskie oraz budowle renesansowe i barokowe pochodzące z okresu weneckiego.
Katedra św. Jakuba w Szybeniku (K I, II, IV / 2000)
Katedra Św. Jakuba (1431-1535) w Szybeniku na wybrzeżu dalmackim świadczy o silnych związkach - w dziedzinie sztuki monumentalnej - między północnymi Włochami, Dalmacją i Toskanią, w XV i XVI w. Trzej kolejni architekci kierujący budową katedry - Francesco di Giacomo, Georgius Mathei Dalmaticus i Niccol di Giovanni Fiorentino - rozwinęli strukturę zbudowaną wyłącznie z kamienia oraz zastosowali jedyną w swoim rodzaju technikę budowlaną, szczególnie w odniesieniu do sklepienia i kopuły. Forma i elementy dekoracyjne katedry (np. unikalny fryz, ozdobiony siedemdziesięcioma jeden rzeźbionymi portretami kobiet, mężczyzn i dzieci) ilustrują udane połączenie sztuki gotyku i renesansu.
Równina Stari Grad (K I, II, III V/2008)
Krajobraz kulturowy adriatyckiej wyspy Hvar zachował się w formie praktycznie niezmienionej od czasu założenia kolonii przez Greków jońskich z Paros w IV wieku p.n.e. Pierwotne rolnictwo, koncentrujące się głównie na uprawie winorośli i oliwek, dominuje na tej żyznej równinie niezmiennie od starożytności do dziś. Miejsce jest także rezerwatem przyrodniczym. Na równinie zachowały się pozostałości starożytnych kamiennych murów i ozdób oraz małe kamienne szałasy, świadczące o dawnym geometrycznym systemie podziału ziemi (chora), którym posługiwali się starożytni Grecy, a który przetrwał ponad 24 wieki w stanie praktycznie nienaruszonym.