

Idea społeczeństwa informacyjnego jest integralną częścią szerszej koncepcji budowania społeczeństwa wiedzy w oparciu o zasady: wolności wypowiedzi, równego dostępu do edukacji, powszechnego dostępu do informacji oraz różnorodności kulturowej. Tę koncepcję UNESCO prezentuje na Światowym Szczycie Społeczeństwa Informacyjnego (Genewa, 10-12 grudnia 2003, Tunis, 16-18 listopada 2005), koncentrując się na wymiarach etycznym, prawnym i społeczno-kulturalnym społeczeństwa informacyjnego.
Realizacji czterech fundamentalnych zasad społeczeństwa informacyjnego służy Program Komunikacji i Informacji (tzw. Program V), za pomocą którego UNESCO wspiera m.in.: rozwój pluralistycznych, niezależnych mediów, pełniących misję publiczną, różnorodność kulturalną i językową w przestrzeni cybernetycznej, edukację i szkolenia w dziedzinie zastosowań technologii komunikacyjnych i informacyjnych (ICT), użycie technologii komunikacyjnych i informacyjnych dla potrzeb edukacji oraz nauki, tworzenie polityki i norm, umożliwiających powszechny dostęp do infrastruktury informacyjnej i komunikacyjnej oraz do informacji, ochronę dziedzictwa informacyjnego ludzkości.
Ważnym wkładem UNESCO w proces Światowego Szczytu Społeczeństwa Informacyjnego jest przyjęcie przez Konferencję Generalną tej organizacji Międzynarodowej rekomendacji, dotyczącej promocji i stosowania wielojęzyczności oraz powszechnego dostępu do przestrzeni cybernetycznej, a także deklaracji międzynarodowej zatytuowanej Karta UNESCO o zachowaniu dziedzictwa cyfrowego, formułującej zasady archiwizowania informacji powstających i przechowywanych w postaci cyfrowej. Do Karty dołączone są Wytyczne w sprawie zachowania dziedzictwa cyfrowego, opracowane na zlecenie UNESCO przez Australijską Bibliotekę Narodową.
Programy i projekty UNESCO w dziedzinie społeczeństwa informacyjnego koordynuje sektor Komunikacji i Informacji