Strona głównaMapa stronySkrzynka kontaktowaPodgląd wydruku
  • UNESCO
  • Polski Komitet ds. UNESCO
  • Regulamin przyznawania patronatu PK ds. UNESCO
  • Pytanie-odpowiedź
  • Edukacja
  • Kultura
    • Dziedzictwo kulturowe
    • Różnorodność kulturowa
    • Dialog międzykulturowy
    • Letnia szkoła konserwatorów w Zamościu
  • Komunikacja i informacja
  • Nauka
  • Edukacja dla Wszystkich
  • Dekada Edukacji nt. Zrównoważonego Rozwoju
  • Dialog euro-arabski
  • Pamięć Świata
  • Sieć Katedr UNESCO
  • Stypendia i staże
  • Światowe Dziedzictwo
  • Szkoły Stowarzyszone
  • Carpathian Sustainable Education Network CASALEN
  • Biblioteka wirtualna
  • Instrumentarium prawne
  • Partnerzy
      jesteś tu:  Strona główna » Kultura » Dziedzictwo kulturowe » Dziedzictwo niematerialne » Listy Dziedzictwa Niematerialnego » Afryka

Gwinea

„Przestrzeń kulturowa Sosso-Bala w Niagassola”
Kraj(e) członkowski(e):
Gwinea

Wpis na Listę Reprezentatywną Niematerialnego Dziedzictwa Ludzkości 2008. (Proklamacja 2001)

Społeczność Mandingue zamieszkuje rozległe terytorium, które należało wcześniej do imperium malijskiego. Od czasu jego powstania w XIII wieku, święty instrument sosso-bala postrzegany jest jako symbol wolności i spójności społeczności Mandingue. Przestrzeń kulturowa sosso-bala pokrywa się z terenem zajmowanym przez rodzinę Dökala w wiosce Niagassola w Gwinei. Sosso-bala jest świętym instrumentem. Jest to rodzaj balafonu o długości 1,24 metra, zrobiony z 20 deszczułek starannie przyciętych do różnych długości, z umieszczonym pod każdą z nich rezonatorem dźwięku. Tylko Balatigui lub patriarcha rodziny Dökala, strażnik instrumentu, może grać na sosso-bala podczas szczególnych uroczystości, takich jak festiwal muzułmańskiego Nowego Roku oraz niektóre pogrzeby. Balatigui jest również odpowiedzialny za naukę gry na balafonie dzieci w wieku od siedmiu lat wzwyż. Muzyka sosso-bala, która towarzyszy epickim poematom średniowiecza afrykańskiego, składa się zasadniczo z hymnów wychwalających budowniczych imperium Mali: Sumanguru Kantè oraz Sunjata Keita.

© 2008 tłumaczenia na język polski: Polski Komitet ds. UNESCO

  • Światowe Dziedzictwo
    • Konwencja
    • Lista Światowego Dziedzictwa
      • Afryka
      • Ameryka Łacińska
      • Azja i Oceania
      • Europa i Ameryka Północna
      • Kraje arabskie
    • Kryteria
    • Procedura wpisu
      • Plan zarządzania
    • Polskie obiekty
    • Dziedzictwo zagrożone
    • Swiatowe Dziedzictwo w Rękach Młodzieży
  • Dziedzictwo materialne
    • Akcje ratowania zabytków
    • Konwencje i rekomendacje
  • Dziedzictwo niematerialne
    • Konwencja
    • Listy Dziedzictwa Niematerialnego
      • Afryka
      • Ameryka Łacińska
      • Azja i Oceania
      • Europa i Ameryka Północna
      • Kraje arabskie
      • Wpisy 2008
      • Wpisy 2010
© Polski Komitet ds. UNESCO wykonanie strony www magprojekt, CMS