Belgia/Francja
„Pochód olbrzymów i smoków w Belgii i Francji”
Kraj(e) członkowski(e): Belgia/Francja
Wpis na Listę Reprezentatywną Niematerialnego Dziedzictwa Ludzkości 2008. (Proklamacja 2005)
Pochód olbrzymów i smoków to przypomnienie oryginalnej starej tradycji uroczystości miejskich, na którą składa się przede wszystkim pochód wielkich postaci olbrzymów, zwierząt lub smoków. Ma on charakter popularnych ludowych korowodów lub procesji religijnych. Te formy ekspresji kulturalnej pojawiły się po raz pierwszy w pochodach religijnych, organizowanych w XVI wieku w miastach zachodniej Europy. Dziś wciąż stanowią wizytówkę niektórych miast belgijskich (Ath, Bruksela, Dendermonde, Mechelen i Mons) i francuskich (Cassel, Douai, Pezenas i Tarascon), określając w pewnym stopniu ich poczucie własnej tożsamości. Olbrzymy i smoki mierzą do dziewięciu metrów i ważą do 350 kilogramów. Kukły przedstawiają mitycznych bohaterów lub zwierzęta, reprezentantów różnych rzemiosł lub współczesne lokalne osobistości, postaci historyczne, biblijne albo legendarne. Święty Jerzy walczący ze smokiem występuje w Mons, koń Bayard z legendy o Karolu Wielkim paraduje w Reuze Papa i Reuze Maman, znane popularne postaci defilują w Cassel. Przedstawienia, często zawierające elementy zarówno świeckich pochodów, jak i ceremonii religijnych, różnią się zależnie od miasta, w którym są organizowane. Łączy je jedna zasada: każda ceremonia odbywa się według dokładnie określonego rytuału, a figura olbrzyma jest często związana z historią, legendą lub wydarzeniem z życia miasta. Olbrzymy i smoki ożywiają również inne popularne festiwale, podczas których co najmniej raz w roku grają główne role, ponieważ każdy z nich ma własne święto. Gigantyczne podobizny niesione są przez jedną lub dwie osoby ukryte wewnątrz kukły. Postacie odgrywają historyczne sceny i tańczą na ulicach przy akompaniamencie fanfar i mieszkańców przebranych w specjalne kostiumy. Za pochodem podąża tłum. Wiele osób pomaga na różnych etapach przygotowań do festiwalu. Budowa olbrzymiej kukły i jej stała konserwacja wymagają tygodni pracy oraz różnego rodzaju specjalistycznej wiedzy, choćby ze względu na różnorodność zastosowanych materiałów. Chociaż ta forma ekspresji artystycznej nie jest bezpośrednio zagrożona, cierpi jednak wskutek wielu współczesnych zjawisk, takich jak zmiany w charakterze centrów miast czy wzrost liczby innych atrakcji, niezwiązanych z pochodem olbrzymów, a przyciągających uwagę turystów. Mają one negatywny wpływ na festiwal, niszcząc jego spontaniczny, popularny charakter. Sukces procesji przy jednoczesnym braku właściwego zarządzania nią powoduje zakłócenie rytmu i tempa festiwalu, niszcząc jego konstrukcję i negatywnie wpływając na dynamikę imprezy.
© 2008 tłumaczenia na język polski: Polski Komitet ds. UNESCO