Bułgaria
"Bistritsa Babi"
Kraj(e) członkowski(e): Bułgaria
Wpis na Listę Reprezentatywną Niematerialnego Dziedzictwa Ludzkości 2008. (Proklamacja 2005)
Archaiczna polifonia, tańce i praktyki rytualne z regionu Shoplouk Prezentacja archaicznej polifonii, tańców i praktyk rytualnych wykonywana przez grupę starszych kobiet, Bistritsa Babi, w regionie Shoplouk w Bułgarii, obejmuje diafonię, znaną też jako polifonię shoppe, pradawne formy tańca łańcuchowego horo oraz rytuał lazarovane, ceremonię inicjacyjną dla młodych kobiet. Diafonia jest specyficznym rodzajem śpiewu polifonicznego, w którym jeden bądź dwa głosy tworzą melodię składającą się z izvikva, co oznacza „krzyczeć”, oraz z buchi krivo oznaczające “nierówne dudniące ryki”, podczas gdy pozostali śpiewający utrzymają monotoniczne buczenie, które jest podwajane bądź potrajane w celu uzyskania dźwięczniejszej melodii towarzyszącej prowadzącym śpiewakom. Tancerze, ubrani w tradycyjne stroje, zazwyczaj trzymają się w talii lub za pasek i tańczą w kole, poruszając się lekko przeciwnie do kierunku ruchu wskazówek zegara. Układ ten wykonywany jest w wielu wersjach, w zależności od rodzaju pieśni i celu rytuału. Charakterystyczną cechą przedstawienia jest to, że rytm muzyki i występ taneczny nie jest zsynchronizowany. Chociaż społeczna funkcja śpiewu polifonicznego uległa zmianie w ciągu dwudziestego wieku i obecnie jest on wykonywany głównie na scenie, Bistritsa Babi uważany jest za istotny element życia kulturalnego regionu, pobudzający tradycyjne ekspresje kulturalne wśród młodszych pokoleń. Bistritsa Babi należy do nielicznych już przedstawicieli tradycyjnej polifonii a wieś Bistritsa jest jednym z niewielu pozostałych ośrodków w Bułgarii, w których ta kulturowa ekspresja zachowała się przez wieki.
© 2008 tłumaczenia na język polski: Polski Komitet ds. UNESCO