Estonia/Litwa/Łotwa
„Festiwal pieśni i tańca Bałtyku”
Proklamacja: 2003
Kraj(e) członkowski(e): Estonia - Litwa - Łotwa
Festiwal pieśni i tańca Bałtyku, organizowany na szeroką skalę co 5 lat w Estonii i Łotwie, a co 4 lata na Litwie, jest okazją do zaprezentowania bogatej ludowej tradycji i sztuki regionu. Ta wspaniała uroczystość, trwająca kilka dni, gromadzi 40 000 śpiewaków i tancerzy. Uczestnicy należą w większości do amatorskich chórów i grup tanecznych. Ich repertuar odzwierciedla szeroką gamę muzycznych tradycji Estonii, Łotwy i Litwy, poczynając od najstarszych pieśni ludowych, a kończąc na współczesnych kompozycjach. Wielu śpiewaków i tancerzy przygotowuje się przez cały rok w domach kultury i w lokalnych instytucjach kulturalnych, pod czujnym okiem profesjonalnych dyrygentów chóru, szefów zespołów i instruktorów tańca. Te wielkie zgromadzenia są również doskonałą okazją do zapoznania się z bogactwem bałtyckiego folkloru, ponieważ wielu uczestników festiwalu nosi z dumą kolorowe stroje narodowe i ręcznie wykonane dzianiny. Chóry i zespoły muzyczne przybrały formy instytucjonalne najwcześniej w Estonii w XVIII wieku. Później chóry zorganizowane zaczęły powstawać zarówno w miastach, jak i w regionach wiejskich, dzięki wzrastającej popularności muzyki chóralnej, grup śpiewających i festiwali piosenki w Europie Zachodniej. Festiwal Pieśni i Tańca Bałtyku został po raz pierwszy zorganizowany w Estonii w 1869 roku, później na Łotwie w 1873 roku. Litwa wystąpiła w roli gospodarza po raz pierwszy w 1924 roku. Po zdobyciu przez Kraje Bałtyckie niezależności od Rosji we wczesnych latach 20 XIX wieku, festiwal zyskał powszechną popularność jako sposób manifestowania odrębnej bałtyckiej tożsamości kulturowej. Na potrzeby festiwalu zostały wydzielone specjalne tereny, na których wzniesiono festiwalowe areny. Nawet po aneksji Krajów Bałtyckich przez Związek radziecki w 1945 roku, festiwale wciąż się odbywały, chociaż nałożono na nie ramy obowiązującej ideologii komunistycznej.