Litwa
Litewskie wieloczęściowe pieśni polifoniczne sutartinės
Kraj(e) członkowski(e): Litwa
Wpis na Listę Reprezentatywną Niematerialnego Dziedzictwa Ludzkości 2010.
Sutartinės (od słowa sutari – być w zgodzie) to forma muzyki polifonicznej, wykonywanej przez kobiety w północno-wschodnim regionie Litwy. Pieśni mają proste melodie, oparte na kilku (dwóch do pięciu) tonach i złożone z dwóch odrębnych części: nasyconego treścią tekstu głównego oraz refrenu, w którym mogą się pojawiać słowa wymyślane na poczekaniu. Istnieje prawie czterdzieści różnych stylów i sposobów wykonywania sutartinės. Mogą być one śpiewane przez dwóch wykonawców w równomiernych odstępach lub przez trzech śpiewających w ścisłym kanonie, w którym każdy powtarza dwie frazy melodyczne w nieregularnych odstępach, albo przez dwie pary śpiewaków, spośród których dwóch pełni rolę solistów wykonujących główny tekst pieśni, podczas gdy ich partnerzy śpiewają refren, po czym następuje zamiana ról. Teksty pieśni obejmują wiele tematów, począwszy od pracy, przez święta kalendarzowe, wesela, rodzinę, wojny i wydarzenia historyczne, aż po życie codzienne. Choreografia jest nieskomplikowana, ruchy taneczne proste i powściągliwe, obejmują między innymi chodzenie w kole z rytmicznym przytupywaniem i rękami złączonymi w środku koła, tak, by tworzyły gwiazdę. Sutartinės wykonywane jest z bardzo poważnych, uroczystych okazji, a także podczas festiwali, koncertów i spotkań towarzyskich, służąc promocji wspólnych wartości i budowaniu poczucia przynależności kulturowej, ciągłości i poszanowania tradycji. Sutartinės są na ogół śpiewane przez kobiety, natomiast mężczyźni wykonują wersję instrumentalną na piszczałkach, rogach, długich drewnianych trąbach, fujarkach i koklach (instrumencie przypominającym cytrę).
©2010 tłumaczenia na język polski: Polski Komitet ds. UNESCO