Peru
Miasto Cuzco (K III, IV / 1983)
Cuzco, położone w Andach Peruwiańskich, za panowania wielkiego wodza Inków Pachacuteca stało się rozległym ośrodkiem miejskim, z oddzielonymi funkcjami administracyjnymi i religijnymi. Otoczone było jasno rozgraniczonymi terenami przeznaczonymi do produkcji rolnej, rzemieślniczej i przemysłowej. Hiszpanie, którzy zdobyli miasto w XVI w., zachowali jego strukturę, lecz na ruinach miasta Inków zbudowali barokowe kościoły i pałace.
Zabytkowe sanktuarium Machu Pichu (N II, III / K I, III / 1983)
Machu Pichu położone jest w niezwykle malowniczym otoczeniu, w sercu tropikalnego lasu górskiego na wysokości 2 430 m n.p.m. Prawdopodobnie było ono najbardziej zaskakującym założeniem miejskim państwa Inków w okresie jego największej świetności: wykute monumentalne mury, tarasy i pochylnie wydają się wyrastać ze zboczy skalnych. Otoczenie naturalne, na wschodniej ścianie Andów, należy do górnego dorzecza Amazonki, obfitującego w różnorodne gatunki flory i fauny.
Stanowisko archeologiczne Chavin (K III / 1985)
Stanowisko archeologiczne Chavin dało nazwę kulturze, która rozwijała się w wysoko położonej dolinie Andów peruwiańskich w okresie 1500-300 p.n.e. Architektura zespołu tarasów i placów otoczonych konstrukcjami z ociosanych kamieni, a także ich dekoracja - w przeważającej części zoomorficzna - nadają niezwykły wygląd temu dawnemu miejscu kultu, jednemu z najwcześniej i najbardziej znanych prekolumbijskich zespołów zabytkowych.
Park Narodowy Huascarán (N II, III / 1985)
Mount Huascarán, położony w Kordylierze Białej, najwyższym tropikalnym łańcuchu górskim, wznosi się na wysokosć 6 768 n n.p.m. Głębokie wąwozy o licznych potokach, jeziora lodowcowe i różnorodna roślinność tworzą niezwykle malownicze krajobrazy. Park zamieszkują m.in. niedźwiedzie andyjskie zwane okularowymi oraz kondory andyjskie.
Strefa archeologiczna ChanChán (K I, III / 1986)
Państwo Chimú ze stolicą ChanChán największą świetność osiągnęło w XV w., na krótko zanim uległo potędze Inków. Założenie miasta, największego w Ameryce prekolumbijskiej, odzwierciedla ścisłą strategię polityczną i społeczną, wyróżniającą się podziałem miasta na dziewięć „cytadel” lub ”pałaców”, tworzących niezależne zespoły.
Park Narodowy Manú (N II, IV / 1987)
Ten rozległy park o powierzchni 1,5 mln ha położony jest na wysokości od 150 do 4 200 m n.p.m. i odznacza się urozmaiconą roślinnością odpowiadającą poszczególnym piętrom. W porastającym najniższe partie lesie tropikalnym występują różnorodne gatunki zwierzęce i roślinne. Zidentyfikowano około 850 gatunków ptaków. Park stanowi również ostoję wydry olbrzymiej, pancernika olbrzymiego i jaguara.
Zespół zabytkowy w Limie (K IV / 1988-1991)
„Miasto Królów”, mimo że zostało poważnie zniszczone w wyniku trzęsień ziemi, do połowy XVIII w. było stolicą i najważniejszym miastem dla wszystkich terytoriów pod dominacją hiszpańską w Ameryce Południowej. Liczne zabytki Limy, takie jak klasztor San Francisco, największy tego typu w tej części świata, stanowią wspólne dzieło artystów zarówno miejscowych, jak i przybyłych ze Starego Kontynentu.
Park Narodowy Rio Abiseo (N II, III, IV / K III / 1990-1992)
Park powstał w 1983 r. w celu ochrony flory i fauny lasów wilgotnych, typowych dla tej części Andów, wyróżniającej się licznymi gatunkami endemicznymi. Jedynie tutaj występuje małpa marmozeta lwia (Leontides rosalia), gatunek uważany za wymarły. W wyniku badań, prowadzonych od 1985 r., odkryto 36 dotąd nieznanych stanowisk archeologicznych, położonych na wysokości od 2,5 do 4 tys. m n.p.m., które dają pełen obraz społeczeństwa przedinkaskiego.
Linie i rysunki naziemne pustyni Nazca i Pampas de Jumana (K I, III, IV / 1994)
Linie i rysunki naziemne Nazca i Pampas de Jumana, położone na jałowej nizinie nadbrzeżnej w Peru, około 400 km na południe od Limy, pokrywają powierzchnię 450 km2. Linie, nakreślone na ziemi w okresie od 500 p.n.e. do 500 n.e., ze względu na ich jakość, naturę, rozmiary i ciągłość, stanowią jedną z największych zagadek archeologii. Niektóre z rysunków przedstawiają żywe stworzenia, inne - stylizowane rośliny lub istoty fantastyczne, jeszcze inne tworzą kilkukilometrowe figury geometryczne. Przypuszcza się, że spełniały one funkcje rytualne, związane z astronomią.
Stare Miasto w Arequipie (K I, IV / 2000)
Stare Miasto w Arequipie, zbudowane z białego wulkanicznego tufu zwanego sillar, stanowi połączenie europejskich i miejscowych technik budowlanych, widocznych we wspaniałych osiągnięciach artystów kolonialnych oraz murarzy kreolskich i indiańskich. Przemieszanie wpływów przejawia się w solidnych murach, arkadach i sklepieniach, dziedzińcach i otwartych przestrzeniach oraz w złożonej dekoracji barokowej fasad budowli.
Święte miasto Caral-Supe (K II, III, IV/ 2009)
Liczące ponad 5000 lat stanowisko archeologiczne na terenie Świętego Miasta Caral-Supe zajmuje powierzchnię 626 hektarów. Miasto uznawane jest za najstarsze centrum cywilizacyjne na obszarze obu Ameryk. Zachowane w doskonałym stanie pozostałości budowli, w szczególności płasko ścięte kopce o kształcie piramidalnym oraz dziedzińce na planie koła, zachwycają skomplikowanymi formami architektonicznymi. Odnaleziony na terenie miasta kipu (zbiór wykonanych z bawełny lub włosia sznurków z supełkami, służących do zapamiętywania informacji), świadczy o wysokim poziomie rozwoju społecznego Caral.