

Park Morski Rafy Tubbataha (N II, III, IV / 1993, 2009)
Park morski, zajmujący powierzchnię 33 200 ha, składa się z dwóch atoli: North Reef oraz South Reef i stanowi unikalny przykład atolu z licznie występującymi gatunkami morskimi. Wysepka północna jest wylęgarnią ptaków i żółwi morskich. Obszar stanowi przykład doskonale zachowanego atolu koralowego, z widowiskową, wysoką na 100 m rafą, z rozległymi lagunami oraz z dwiema wysepkami koralowymi. Wpis został rozszerzony w roku 2009.
Kościoły barokowe na Filipinach (K II, IV / 1993)
Cztery kościoły, z których pierwszy zbudowany został w końcu XVI w. przez Hiszpanów, znajdują się w Manilii, w Santa Maria, w Paoay i w Miag. Ich unikalny styl architektoniczny stanowi interpretację baroku europejskiego przez artystów pochodzących z Chin i z Filipin.
Tarasowe pola ryżowe Kordylierów Filipińskich (K III, IV, V / 1995)
Od 2 tys. lat wysoko położone pola ryżowe ludu Ifuago przyjmują kształty krętych zboczy górskich. Owoc umiejętności przekazywanych z pokolenia na pokolenia, wyraz uświęconych tradycji i chwiejnej równowagi społecznej, tworzą one niezwykle malowniczy krajobraz wyrażający harmonię pomiędzy człowiekiem, a otoczeniem.
Park Narodowy Rzeki Podziemnej Puerto-Princesa (N III, IV / 1999)
Park odznacza się widowiskowym krajobrazem krasowym oraz rzeką podziemną, wpadającą bezpośrednio do morza i podlegającą pływom. Obszar stanowi istotne siedlisko dla zachowania różnorodności biologicznej. Zawiera pełen przekrój piętrowości ekosystemów „od gór do morza” i jest porośnięty jednym z najbardziej charakterystycznych lasów Azji.
Dzielnica kolonialna w Vigan (K II, IV / 1999)
Vigan, założone w XVI w., stanowi najlepiej zachowany przykład hiszpańskiego miasta kolonialnego w Azji. Jego architektura odzwierciedla współistnienie elementów kulturowych pochodzących z innych regionów Filipin, z Chin i z Europy, tworzących jedyną w swoim rodzaju kulturę i krajobraz miejski, nie mających odpowiednika w Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej.