

Miasto Luang Prabang (K II, IV, V / 1995)
Luang Prabang stanowi rzadki przykład połączenia architektury tradycyjnej oraz struktur miejskich, utworzonych przez europejskie władze kolonialne w XIX i XX w. Jedyny w swoim rodzaju, wyjątkowo dobrze zachowany krajobraz miejski, ilustruje kluczowy etap wymieszania tych dwóch różnych tradycji kulturowych.
Wat Phou oraz pokrewne dawne osadnictwo krajobrazu kulturowego Champassak (K III, IV, VI / 2001)
Krajobraz kulturowy Champassak, obejmujący zespół świątynny Wat Phou, stanowi wyjątkowo dobrze zachowany, sztucznie stworzony pejzaż pochodzący sprzed tysiąca lat. Został on ukształtowany w celu wyrażenia hiduistycznej koncepcji związku natury z człowiekiem, wykorzystując oś biegnącą od szczytu góry do brzegu rzeki, w celu stworzenia geometrycznego wzoru świątyń, sanktuariów oraz urządzeń hydraulicznych, rozciągających się na przestrzeni 10 km. Zespół obejmuje również dwa dawne miasta, zbudowane na brzegach rzeki Mekong oraz górę Phou Kao, ilustrujące rozwój urbanistyczny na przestrzeni przeszło tysiąca lat, od V do XV w., wiązany zwłaszcza z królestwem Khmerów.