

Mauzoleum Ahmeda Chodży Jesewi (K I, III, IV / 2003)
Mauzoleum Ahmeda Chodży Jesewi w Jasi, obecnie Turkiestan, zostało zbudowane w latach 1389-1405, za panowania Timura. Przy wznoszeniu mauzoleum, którego niektóre części pozostały nieukończone, perscy budowniczowie podjęli eksperyment z nowymi rozwiązaniami architektonicznymi i strukturalnymi, zastosowanymi następnie przy budowie Samarkandy, stolicy państwa Timuridów. Obecnie jest to jedna z największych i najlepiej zachowanych budowli epoki Timuridów.
Petroglify w krajobrazie archeologicznym Tamgały (K III / 2004)
Pośród rozległych pustynnych gór Chu – Ili umiejscowiony jest obszar stosunkowo bogatej roślinności – Tamgały Gorge, kryjący skupisko ok. 5,000 petroglifów (rzeźb skalnych), pochodzących z okresu od połowy drugiego tysiąclecia p.n.e. do początków XX wieku. Łącznie z przyległymi osadami ludzkimi i cmentarzyskami tworzą 48 kompleksów archeologicznych, dając świadectwo kultury rolniczej, obyczajowości i organizacji życia społecznego zamieszkujących niegdyś te tereny ludów pasterskich. Znajdywane w tym miejscu warstwy kolejnych osad są dowodem wielowiekowej obecności ludzi na tych terenach. Spotyka się tu także liczne miejsca pochówku z grobowcami, do których wejścia zamykane są skalnymi głazami (środek i koniec Epoki Brązu), a także kurhanami z kamieni i ziemi (datowane od początków Epoki Żelaza aż do dzisiaj). Największe skupisko grawerunków oraz ołtarzy znajduje się w środkowym kanionie, z czego można wnioskować, że było to miejsce składania ofiar.
Saryarka: step i jeziora północnego Kazachstanu (N IX, X/2008)
Wpis obejmuje obszary dwóch Państwowych Rezerwatów Przyrody: Naurzum i Korgałhyn, których łączna powierzchnia wynosi 450344 ha. Znajdujące się na nich mokradła mają ogromne znaczenie dla wędrownych ptaków wodnych, w tym gatunków zagrożonych, takich jak żuraw biały (zwany także śnieżnym), pelikan kędzierzawy czy bielik wschodni. Mokradła te są głównym miejscem przystankowym i najważniejszym w środkowej Azji skrzyżowaniem dróg ptaków migrujących z Afryki, Europy i południowej Azji do miejsc lęgowych na zachodniej i wschodniej Syberii. Zajmująca powierzchnię 200 000 ha część Stepu Kazachskiego objęta wpisem, jest siedliskiem ponad połowy gatunków roślin stepowych, pewnej liczby zagrożonych gatunków ptaków oraz skrajnie zagrożonego gatunku antylopy – suhaka, niegdyś licznie reprezentowanej na tych terenach, później wytrzebionej przez kłusowników. W regionie znajdują się dwa rodzaje jezior: słodko i słonowodne, położone w obszarze wododziałów rzek, płynących na północ do basenu arktycznego i na południe do Jeziora Aralskiego i rzeki Irtysz.